Historia parafii Świętego Idziego w Wyszkowie

  Parafia św. Idziego była erygowana (założona) w Wyszkowie w 1378 r. przez Biskupa Płockiego Ścibora. Z historii Wyszkowa dowiadujemy się, że na przestrzeni lat (z powodu częstych wojen i pożarów) wybudowano co najmniej 5 kościołów drewnianych (1347, 1378, 1592, 1695, 1720). W latach 1793-95 na ich miejscu powstał murowany kościół pw. św. Idziego, który był konsekrowany przez Bpa Onufrego Szembeka 8 lipca 1798 r. W 1884 r. sta­raniem Ks. J. Szmejtera dobudowano 2 kaplice: Serca Jezusowego i Matki Bożej. Świątynia ucierpiała podczas I Wojny Światowej. Granat artyleryjski 18 sierpnia 1920 roku rozbił ścianę kaplicy Matki Bożej. Wypadły szyby z okien kościoła. Wycofujące się wojska bolszewickie zniszczyły dach świątyni. We wrześniu 1939 r. w czasie bombardowania Wyszkowa kościół spłonął. Spłonęły również w pożarze elementy wyposażenia kościoła, takie jak: chrzcielnica, ambona, ławki, konfesjonały, organy. Ocalała jedynie kaplica Najświętszej Maryi Panny, a w niej ołtarz z dwoma obrazami: Matki Bożej Apokaliptycznej i Matki Bożej Nieusta­jącej Pomocy oraz dwa kryte dębowe konfesjonały. W tej to kaplicy do zakończenia II wojny światowej odprawiano Msze Św. i nabożeństwa, bowiem władze niemieckie nie pozwalały na prowadzenie prac remontowych przy kościele. Dopiero po wyzwoleniu parafianie mogli przystąpić do odbudowy świątyni. Prace przy odbudowie świątyni rozpoczął Ksiądz Proboszcz Leon Goszczycki starając się wiernie zachować pierwotny styl kościoła, następnie kontynuował Administrator Parafii Ksiądz Marceli Molski, a od 1946 roku Ksiądz Proboszcz Józef Fydryszewski. W 1959 roku Biskup Płocki Tadeusz Paweł Zakrzewski, konsekrował kościół pod pierwotnym wezwaniem św. Idziego. W 1962 roku kościół Św. Idziego został uznany jako zabytek i wpisany do rejestru. W 1967 roku wykonano białe karty na obiekty zabytków ruchomych, znajdujące się w świątyni.

Do katalogu zabytków zaliczono między innymi:

- pięcioramienny żyrandol z brązu, z wisiorkami z kryształu, pochodzący z XVIII/XIX    wieku, w stylu klasycznym;

   - plafon na suficie, przedstawiający Pokłon Trzech Króli z XIX wieku - styl neoklasyczny;

   - sukienka obrazu NMP Niepokalanie Poczętej z XVIII w. trybowana wypukło, z ornamentem wstęgowo roślinnym - styl barokowy;

   - obraz NMP Niepokalanie Poczętej z XVIII w. - styl barokowy;

   - feretron rokokowy z XVIII wieku;

   - feretron barokowy z XVIII wieku;

- portret proboszcza Ks. Dionizego Zakrzewskiego z 1854 roku – neoklasycyzm;

- dalmatyki białe z XVIII w, z jedwabiu jasnoróżowego – regencja;

- kielich Biskupa Gamrata z 1539 r. - późny gotyk;

- 2 kielichy barokowe z XVIII wieku.

Podział parafii

              Z terytorium parafii św. Idziego powstało kilka innych parafii. Jako pierwsza powstała 1 sierpnia 1975 roku parafia w Rybienku Leśnym p/w Matki Bożej Królowej Polski. Obecnie należy ona do diecezji warszawsko-praskiej. Kolejne to: parafia p/w Św. Wojciecha w Wyszkowie - powstała 20 sierpnia 1982 roku, parafia p/w Św. Rodziny w Wyszkowie – powstała 19 października 2000 roku i parafia p/w Chrystusa Słu­gi w Leszczydole Nowinach – powstała także19 października 2000 roku.

Architektura kościoła

 Kościół p/w św. Idziego w Wyszkowie to trzynawowa budowla przypominająca klasycystyczny styl stanisławowski nawiązujący do charakterystycznych konstrukcji kolumnowych typu Palladio. Kościół parafialny /pierwszy kościół murowany/ zbudowano wg projektu Szymona Bogumiła Zuga w latach 1793-1795. Jest to budowla orientowana, murowana z cegły i otynkowana. Zbudowana na planie prostokąta z niewyodrębnionym, prosto zamkniętym prezbiterium, za którym jest prostokątna dobudówka, mieszcząca kruchtę i zakrystię. Wnętrze kościoła rozdzielone jest na trzy nawy rzędami kolumn jońskich na wysokich cokołach. Nad nawą główną znajduje się tunelowe kolebkowe sklepienie. W kościele ustawiono pięć ołtarzy. Ołtarz główny zdobi rzeźba przedstawiająca św. Idziego z łanią. Długość zewnętrzna kościoła wynosi 30 m, szerokość 15 m, wysokość murów głównych ll,50 m. Są też dwie przyległe kaplice o dł. l0 m i szer. 10 m. Budowla ta posiada 4 zewnętrzne drzwi dębowe, i jedne malowane drzwi sosnowe prowadzące do zakrystii. Drzwi wewnętrzne (5 szt.) wykonane są z sosny. W całym kościele jest 25 okien, w tym 20 stalowych szklo­nych szkłem katedralnym. Na frontonie kościoła widnieje wieża zakończo­na hełmem i prostym krzyżem żelaznym. W głównym wejściu do kościoła wmontowano giętą z drutu zamykaną żelazną kratę. Cały kościół zbudowany jest z cegły, a dach kościoła pokryty dachówką karpiówką. W zaliczanym także do zabytków murze cmentarza przykościelnego znajdują się 2 bramy oraz 7 żelaznych furtek.

            Uroczysta konsekracja kościoła odbyła się 8 lipca 1798 roku. Dokonał jej Biskup Płocki Kajetan Onufry Szembek. Murowana świątynia otrzymała stare wezwanie św. Idziego.

 Zapraszam do zwiedzania naszej świątynii, a także na chwilę refleksji modlitewnej.

ks. Waldemar Krzywiński

WIĘCEJ INFROMACJI MOŻNA DOCZYTAĆ W PARAFIALNYM PRZEWODNIKU.

(DO NABYCIA W DZWONNICY)

Właściciel: Tomasz Grabowski; Data publikacji: 2008-09-13 11:29:05; Data utworzenia: 2008-09-13 11:27:19; Utworzony przez: Tomasz Grabowski Data ostatniej modyfikacji: 2008-10-15 18:38:03; Ostatnio modyfikowany przez: Marcin Sawiak.